Imker deelt zijn ervaring

Als je dit stukje leest heb je de weg naar onze site van de imkervereniging ‘ De Heidebloem’ anno 1906 al weten te vinden.

Ik ben sinds een jaar of 6 lid van deze vereniging en door diverse omstandigheden pas vorig jaar serieus met het houden van honingbijen begonnen. Graag wil ik mijn ervaringen tot op heden delen met diegenen, die ook overwegen met imkeren te beginnen.
Mijn motieven waren zowel ecologisch als ideologisch van aard. Toen ik besloot de cursus bijen houden te gaan volgen stonden de media bol van artikelen over bijensterfte ten gevolge van het gebruik van pesticiden in de landbouw, plagen zoals de varroamijt enz. Ook al was het misschien een druppel op de gloeiende plaat besloot ik toch mijn steentje bij te dragen om de bijen een handje te helpen door zelf te gaan imkeren en daarnaast heb ik nu een prachtige tijdsbesteding nu het arbeidzame leven erop zit en heb ik het geluk over voldoende ruimte te beschikken om de bijen op het eigen erf te huisvesten.  Aan het houden van bijen begin je niet zomaar, tenzij je het met de paplepel ingegoten krijgt van bijvoorbeeld vader op zoon. Ik volgde een eenjarige cursus van ongeveer 8 theoriebijeenkomsten aan de hand van het naslagwerk “Cursus Bijengezondheid van de Nederlandse Bijenvereniging” ( NBV) en de handleiding voor bijenteelt “ Bijenhouden in de 21ste.  eeuw” van de hand van Dirk Desmadryl en 8 praktijklessen bij een lid van de vereniging, die in het kostbare bezit is van een heuse bijenstal. De theorie was uiterst leerzaam en bruikbaar maar de praktijklessen bepaalden in hoge mate of het imkeren je ging aanspreken of niet. Hier leerde je eventuele angst te overwinnen en rustig met het bijenvolk te werken. Op een kastkaart werden de bevindingen bijgehouden, zoals bijvoorbeeld de algemene conditie van het volk, de aanwezigheid van de koningin, de aanwezigheid van honing, de verschillende broedstadia, moet er een broedkamer of honingkamer bijgeplaatst worden, moeten er raampjes vervangen worden enz. Spreekt je dit allemaal aan dan heeft het imkervirus je te pakken en ben je er klaar voor. In September van een lopend jaar moet je dan nog wel even een door de NBV erkend Basiscursus Bijenteelt diploma halen maar dan kan het grote imkeravontuur beginnen. Bij het cursusgeld  zit het ter beschikking stellen van 1 bijenvolkje door onze vereniging inbegrepen.

Het eerste volkje mocht ik  vanaf  medio 2019 onder mijn hoede nemen. Echter je staat er niet alleen voor. Een lid van de vereniging staat je het eerste jaar als coach terzijde en ook andere leden geven graag raad. Als gauw plaatste ik het volk van een 6-ramer in een kunststof 10-raams Segeberger Simplex kast.
Je bent dan wel trots en blij als je dat klusje geklaard hebt.

Ik had besloten niet met een kastkaart te gaan werken maar zelf een soort van logboek bij te gaan houden van mijn bevindingen. Dit is iets toegankelijker, uitgebreider en gemakkelijker na te slaan volgens mijn beleving.
Omdat een collega-imker door overgevoeligheid van een bijensteek, ook dat kan gebeuren, zijn bijen van de hand deed had ik er plotseling 2 volkjes bij in de herfst. Dat jaar werd er nog geen honing geslingerd maar daar was het mij ook niet om te doen. Ik heb ze nog flink voorzien van een suikeroplossing en zo zijn ze de winter goed doorgekomen.

Gedurende dit hele jaar was het zeer boeiend en ontspannend met de bijen bezig te zijn. Zo heb ik broedkamers en honingkamers bijgeplaatst, de eerste honing op 05 juni mogen slingeren, hetgeen je toch een voldaan gevoel gaf, ondanks dat je ze wat kostbaars afnam, maar je wist dat ze in het najaar weer voldoende gecompenseerd zouden worden. Verder heb ik mee mogen maken dat de bijen gingen zwermen en twee keer de zwerm zelf opgevangen en de derde keer met behulp van een collega-imker. Wat ik hiervan geleerd heb is, dat ik volgend jaar op tijd moerdoppen moet breken en zeker na de eerste zwerm als je verdere zwermen wil voorkomen. Ik heb een broedaflegger gemaakt om op deze manier een nieuwe koningin op te laten groeien voor een nieuw te vormen volkje, maar helaas is dat mislukt, maar dit ga ik volgend jaar zeker nog eens weer proberen. Ook heb ik aan de lijve ondervonden hoe lastig wespen voor bijen kunnen zijn. Dit jaar waren ze massaal aanwezig en hebben het vierde volk, dat ik aan een zwerm overgehouden had, de kast uitgejaagd. Inmiddels ben ik met de tweede Thymovar-behandeling  ter bestrijding van de Varroamijt bezig en hebben ze voldoende voer voor de winter denk ik. Kortom een prachtige hobby en een leuke vereniging met volop enthousiast support van iedereen. Inmiddels heb ik algemeen bestuurslid mogen worden en hoop van nut te kunnen zijn in de toekomst. Ook onze vereniging is zoals de gehele samenleving aan vergrijzing onderhevig. Kosten noch moeite worden dan ook gespaard om jongeren en ook de jongste jeugd bij onze vereniging te betrekken. Slechts weinig verenigingen zoals wij bieden de jeugd de mogelijkheid aan om een basiscursus bijen houden te volgen. Enthousiaste docenten uit onze vereniging zijn de afgelopen jaren in staat gebleken menig jeugdig imker alle noodzakelijke kennis bij te brengen. Ook ben ik direct na de cursus in 2014 lid van het NBV geworden. Ik kan dan ook serieus geïnteresseerden zeker aanraden om je verder te oriënteren en dan een cursus te gaan volgen, alhoewel dat nu op een zeer laag pitje staat in verband met het heersende Coronavirus.
Je zult dus nog even geduld moeten hebben helaas.

Door: Gerrit Hageman